جامعهشناسان از چندین زاویه به این مسئله مینگرند:
خانه برای بسیاری از این نوجوانان دیگر �پناهگاه� نیست، بلکه منبع استرس است. عوامل کلیدی عبارتند از:
اگرچه ریشههای کلی فرار مشابه است، اما انگیزهها و پیامدهای آن در دختران و پسران اغلب متفاوت تحلیل میشود:
در عصر حاضر، فضای مجازی تصویری آرمانی و گاه غیرواقعی از زندگی “آزاد” و “بدون محدودیت” ارائه میدهد. نوجوان با مقایسه وضعیت زیسته خود با زندگیهای ویترینی در اینستاگرام، دچار “محرومیت نسبی” شده و تصور میکند با خروج از خانه به آن رویاها دست مییابد.
فرار از خانه، پایان کار ماجرا نیست بلکه آغاز چرخهای از آسیبهاست:
برچسب:
نویسنده: حامد محبی