ارتباط بین سواد رسانه ای و مهارتهای ارتباطی

اهمیت سواد رسانه ای و ضرورت آن سال هاست که در کشورهای پیشرفته مورد توجه قرار گرفته است و نهادهای دولتی و مدنی برای آموزش و گسترش آن بین اقشار مختلف جامعه تلاش می کنند. مدت هاست مسئله سواد رسانه ای در کشورهای مختلف مطرح است و در نظام آموزش عمومی کشورها جای خاص خود را دارد، در ژاپن اندیشه سواد رسانه ای به سرعت گسترش یافته است و در سطح وسیعی در امر آموزش و تولید رسانه ای اندیشیده اند و به مطالعات انجام شده در کشورهای دیگر و استفاده از تجارب آن ها اهداف و رویکردهای سواد رسانه ای را متناسب با نیازهای جامعه مشخص کرد و به آموزش آن همت گمارد برای این منظور نهادهای آموزشی، مدنی صنفی و رسانه ای باید به این امر کمک کنند و در این میان، رسانه های جمعی به ویژه رادیو و تلویزیون با توجه به طیف وسیع مخاطبان نقش زیادی در امر آموزش سواد رسانه ای به مخاطبان خود دارند. درباره کارکردهای وسایل ارتباط جمعی، نقد و نظر بسیار است اما بی تردید یکی از مهم ترین آنها از دیرباز مورد توجه اندیشمندان این حوزه قرار گرفته است بخش آموزشی آن است. اهمیت کارکرد آموزشی وسایل ارتباط جمعی در جوامع معاصر تا حدی است که بعضی از جامعه شناسان برای رسانه ها نقش آموزش موازی یا آموزش دایمی قابل هستند. آموزشی که از سوی رسانه ها عرضه می شود، غیرتجریدی و چند بعدی است. مطالعات اثبات کرده است که استفاده فعال از حواس پنجگانه در آموزش های رسانه ای یادگیری را آسان و جذابیت آموزش را دو چندان میکند. سواد رسانه ای نیز مقوله ای است که می توان به طور موثر از طریق رادیو و تلویزیون به مخاطبان آموزش داد. اهمیت مبحث زمانی دو چندان شد که پژوهش ها در امریکا نشان داد که یک دانش آموز به طور میانگین روزانه شش ساعت از وقت خود را پای تلویزیون می گذراند. بنابراین با توجه به اثرات سوئی که استفاده بی رویه از رسانه ها به ویژه تلویزیون اینترنت و ماهواره میتواند بر روی افراد به ویژه دانش آموزان برجای بگذارد لزوم کنترل و نحوه استفاده از رسانه ها در وهله اول مورد توجه محققان قرار گرفت. محققان بیان کردند که افراد به ویژه کودکان در استفاده کردن از رسانه ها باید حساب شده و در مواجهه با پیام های بیشمار خود را واکسینه کنند یعنی نسبت به رژیم مصرف رسانه ای خود آگاهی یابند و قوه تشخیص و درک پیام های رسانه ها را تقویت نمایند